Levensechte ode aan een ten dode opgeschreven nachtclub

Uwe Schrader (maakte eerder o.a. Sierra Leone) verhuisde vanuit zijn woonplaats Berlijn naar Hamburg om daar gedurende twee jaar de film MAU MAU voor te bereiden. Daartoe hield hij zich veelvuldig op in de wijk St. Pauli, de wijk waar de sex-handel het leven beheerst. Hij nam de tijd om een zeer levensechte film uit te werken met daarin de personages zoals hij die ‘in het leven had leren kennen.

Inge is een vrouw van middelbare leeftijd die de enigszins verlopen nachtclub Mau Mau runt, waar elke avond een aantal vaste klanten samenkomt. De stamgasten zien er even verlopen uit als de striptease-danseres. Iedereen heeft betere tijden gekend. Racisme, criminaliteit en het leven in de marge worden bestreden middels saamhorigheid en een opgewekt soort treurigheid.

Het realisme van MAU MAU is onweerlegbaar vervuld van ruwe poëzie en ongepolijste schoonheid. Als in een kroniek vervlecht Schrader in de stijl van cinema-vérité, de verschillende lotgevallen van een aantal personen aan de rand van de Duitse samenleving. Zij worden heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop; voortgedreven door de noodzaak tot overleven.

Mau Mau
Duitsland,1992
kleur,92 minuten