| Actueel
programma Cinema Paradiso Archief:
eerder vertoonde films
Linke
soep: voor wie nog iets wilde weten over film
|
|

Achter de weinig aantrekkelijke titel Y
aura t-il de la neige à Noël? (Gaat het sneeuwen met
kerst?) gaat een wondermooie Franse film schuil. In deze
schets van het Franse boerenleven laat debutante Sandrine
Veysset ons kennis maken met een moeder en haar zeven
kinderen. De vader gebruikt de 'bastaarden' als goedkope
werkkrachten op zijn tweede boerderij,. De moeder dient
naast werkpaard hoofdzakelijk als bevredigingsmiddel voor
de man. Zijn andere gezin behandelt hij tenminste met
meer respect. De kinderen haten de 'vader', maar jammer
genoeg is de moeder ooit verliefd geweest op de man, en
kan zij niet zonder hem. Tot de dag komt dat er ook bij
haar iets breekt.
Y aura t-il de la neige à Noël? is
een low-budgetfilm, en dat zie je. Geen flitsende
kleurrijke fotografie, maar doffe kleuren die herinneren
aan oude films of reportages. Ook is er geen sprake van
bekende acteurs of een zware muziekscore. Dat werkt juist
in het voordeel van de film, omdat we zo eerder het idee
krijgen naar een reportage te kijken. Het ongewone
verhaal wordt terloops verteld, waardoor de onderliggende
gruwelijkheden des te dieper raken. Omdat Veysset op het
platteland opgroeide, weet ze waarover ze spreekt. Het
geeft de film authenticiteit.
Sandrine Veysset kreeg de Louis
Delluc-prijs voor het beste debuut. Ze ondervond daarbij
concurrentie van La Promesse van de gebroeders
Dardenne. Wie deze film ziet, raakt moeilijk uit zijn
bioscoopzetel. Onthutst blijf je achter als bij de
aftiteling uit de licht hese keel van Adamo het enig
passende lied Tombe la neige klinkt. Nooit heeft
Adamo zo mooi gezongen.
Y aura-t-il de la neige
à Noël?
Frankrijk, 1996.
Produktie: Humbert Balsan.
Regie en scenario: Sandrine Veysset.
Camera: Helene Louvart.
Geluid: Didier Saïn.
Montage: Nelly Quettier.
Met: Dominique Reymond, Daniel Duval, Jessica
Martinez, Alexandre Roger.
Kleur, 90 minuten
|