Archief: eerder vertoonde films

Linke soep: voor wie nog iets wilde weten over film 

In tegenstelling tot de meeste filmmakers richt Jacques Doillon zich steeds meer op kinderen. Dat levert geen vrolijke familietaferelen op. In Le petit criminel (1990) gaat een jongen op zoek naar zijn oudere zus van wie hij het bestaan niet wist, omdat zijn moeder haar voor hem verborgen hield. In Le jeune Werther (1992) onderzoekt Doillon de reacties van een groep pubers op de zelfmoord van een van hen. Ook in Ponette draait het om de getraumatiseerde kinderziel.

De film volgt de vierjarige Ponette die de dood verwerkt van haar moeder. Ponette’s vader (Xavier Beauvois) neemt weinig tijd om zijn dochtertje bij te staan in haar verdriet. Als zakenman moet hij weer snel op reis, zodat hij Ponette stalt bij een religieuze tante (Claire Nebout) en haar kinderen. Als reactie trekt Ponette zich terug in een isolement.

Jacques Doillon is er verbluffend goed in geslaagd zich in te leven in de psyche van kleuters. Hun spel en eigenzinnigheid, en vooral hun directe, soms onbedoeld wrede taalgebruik zijn raak getroffen. De vierjarige Victoire Thivisol kreeg op het festival van Venetië de prijs voor beste actrice. Die toekenning was controversieel, omdat velen menen dat vierjarigen nog niet kunnen acteren, maar slechts op gezag van regisseurs kunstjes vertonen. Feit is echter dat het spel van het meisje hartverscheurend is.

Ponette
Frankrijk, 1996.
Productie: Alain Sarde.
Scenario en regie: Jacques Doillon.
Camera: Caroline Champetier.
Geluid: Jean-Claude Lareux, Dominique Hennequin.
Montage: Jacques Lecompte.
Muziek: Philippe Sarde.
Met: Victoire Thivisol, Xavier Beauvois, Claire Nebout, Delphine Schiltz, Marie Trintignant.
Kleur, 93 minuten.
Distributie: RCV Film Distribution.