 |
|
|||||||
|
Actueel programma Cinema Paradiso Archief: eerder vertoonde films |
Grenzeloos verlangen kan ook optreden als je mensen hoort praten over een fantastische film die je zelf gemist hebt. Of, als je hem wel gezien hebt, kan het verlangen hem nog een keer op het grote doek te zien erg groot worden. Daarom vertonen we deze zomer de top 3 van de scheurkaartjes van dit voorjaar nogmaals. The Pianist staat daarin nu nummer 2. Wie na Schindler's List nog een oorlogsfilm durft te maken, moet van goeden huize komen. Roman Polanski doet dat. The Pianist is zijn levenswerk, waarvoor hij vorig jaar terecht de Gouden Palm kreeg, de hoofdprijs van het filmfestival van Cannes. Polanski, die als jochie het getto van Kraków overleefde, heeft zelf kritiek op Schindler's List, omdat hij de film te 'smaakvol' vindt. Zijn filmverslag van de shoah is ijzingwekkend realistisch. Op bijna laconieke wijze toont Polanski de gebeurtenissen in het getto van Warschau, net zo willekeurig en onvoorspelbaar als het leven zelf. Dat maakt het effect er niet minder om. Bij Polanski voel je dat hij de gruwelen zelf heeft meegemaakt. Sommige scènes snijden dan ook dwars door je ziel. Om een direct verband met zijn eigen leven te vermijden, baseerde Polanski zijn film op de autobiografie van de joodse pianist Wladyslaw Szpilman ('Dood van een stad'). Deze man, die voor de radio pianostukken speelde, weet als enige van zijn familie de oorlog te overleven. Het is een bijna onwaarschijnlijk verhaal, mede doordat Szpilman (Adrian Brody) een type is dat eerder in zeven sloten gelijk zal lopen. Onvergetelijk zijn de beelden van een uitgeteerde Szpilman in een kapotgeschoten stad. "The Pianist is een hartverscheurende, niet te missen film." (Humo) 
Officiële homepage VSOfficiële homepage Fr/VK Officiële homepage Nederland Internet Movie DataBase Het Parool Cinema.nl NRC Handelsblad De Filmkrant
The Pianist |
