De film begint met een beeld dat direct verwijst naar de titel, de nacht van de zonnebloemen. Een veld vol, bij schemer in een verlaten deel van Spanje, met tussen de bloemen het dode lichaam van een meisje. Het is het startpunt voor een reeks verhaallijnen, waarvan de eindjes heel realistisch lang niet allemaal aan elkaar geknoopt worden. De film is opgedeeld in zes delen met elk een eigen titel. Bijfiguren in het ene deel zijn de hoofdfiguur in het andere. Zo ontstaat een complexe kosmos waarin je alle sleutelfiguren in de loop van het verhaal leert kennen.

De vondst van het lijk is verre van de enige dramatische gebeurtenis. De alledaagse landerigheid van de streek wordt ook doorbroken door de ontdekking van een grot. Terwijl een ingevlogen deskundige onderzoekt of er nog iets bijzonders in te vinden is, wordt zijn vriendin verkracht door een vertegenwoordiger in stofzuigers. Dat vraag om wraak. Iedereen in dit knap geconstrueerde verhaal streeft zijn eigen verlangens na, steeds met tragisch resultaat.
Voor een debuut is La noche de los girasoles een ongelooflijk volwassen film. Knap gespeeld, van begin tot eind boeiend en erg mooi gefilmd bovendien.

La noche de los girasoles
Spanje, 2006, Spaans gesproken
Productie: Belén Bernuy, Luís Galvão Teles, Michael Gentile
Regie en scenario: Jorge Sánchez-Cabezudo
Camera: Ángel Iguácel
Montage: Pedro Ribeiro
Art direction: Diego Modino, Alberto Sánchez-Cabezudo
Muziek: Krishna Levy
Met: Carmelo Gómez, Judith Diakhate, Celso Bugallo, Manuel Morón
Speelduur:123 minuten