 |
|
|||||||
| Actueel programma Cinema Paradiso |  Onlangs voltooide Eric Rohmer
(1920) zijn in 1989 begonnen cyclus Contes des quatre
saisons met Conte d'automne. Aangezien het nog lang geen
herfst is tonen we eerst de winteraflevering, gemaakt in
1992 en vorig jaar uitgebracht in Nederland. Vorig jaar
draaide Filmhuis Roosendaal uit deze cyclus Conte d'été. Het thema is als
altijd bij Rohmer de eeuwige twijfel in de liefde.De Parijse kapster Félicie (Charlotte Véry) ontmoet op vakantie in Bretagne haar grote liefde: de Engelsman Charles. Aan het eind van de vakantie spreken zij af elkaar snel weer te zullen ontmoeten, maar de kapster geeft per ongeluk een verkeerd adres, zodat de twee elkaar uit het oog verliezen. De vakantieliefde blijft niet zonder gevolgen, want er wordt een kind geboren dat de vader waarschijnlijk nooit zal leren kennen. Félicie blijft geloven in het tegendeel: ooit zal zij haar grote liefde weer ontmoeten. Dit geloof is er de oorzaak van dat haar latere relaties met mannen mislukken. Achter het liefdesverhaal in Conte d'hiver schuilt een krachtig pleidooi tegen leven op basis van directe, materialistische behoeftenbevrediging en voor 'ouderwetse' begrippen als geloof, hoop en absolute liefde. In de woorden van Félicie: 'Een leven met hoop is zo slecht nog niet'. Rohmer overtuigt als altijd door zijn hyperrealistische stijl, waarbij men al snel vergeet naar acteurs te kijken. Hij doet het al veertig jaar zo, maar tegenwoordig krijgt zijn werkwijze (kleinschalig, beperkte middelen, een kleine groep acteurs met eigen inbreng) veel navolging en staat Rohmer meer dan ooit in de aandacht. Conte d'hiver |