Feestbeesten heb je overal, maar Manchester spant de kroon. Van 1976 tot 1992 was de plaats centrum van achtereenvolgens punk, new wave en house. De onbetrouwbare maar erg komische gids bij onze tijdreis is Tony Wilson, naast journalist oprichter van het beroemde platenlabel Factory en de legendarische Hacienda nachtclub. Prachtig overdreven neergezet door komiek Steve Coogan is hij de vleesgeworden ironie, postmodern voor de term werd uitgevonden.

Bij het eerste optreden van the Sex Pistols waren slechts 42 bezoekers, maar die begonnen wel allemaal een eigen bandje en legden zo de basis voor een muzikale aardverschuiving. We volgen Joy Division, dat na de gortdroog verfilmde zelfmoord van Ian Curtis verder ging als New Order. Producer Martin Hannett was een apart geval, net als later de voorman van de Happy Mondays, Shaun Ryder. Volgens Wilsen een groot dichter, voor anderen een talentloze junk.

Archiefbeelden en geacteerde, door Robby Müller digitaal gefilmde fragmenten wisselen elkaar haast ongemerkt af. De acteurs lijken dan ook sprekend op de sterren die ze spelen. Binnenkort de nieuwe film van de veelzijdige regisseur Winterbottom: In this world, een indringend drama over Pakistaanse vluchtelingen.

24 Hour Party People
Verenigd Koninkrijk, 2002, 117 minuten
Productie: Andrew Eaton
Regie: Michael Winterbottom
Scenario: Frank Cottrell Boyce
Camera: Robby Müller
Montage: Trevor Waite, Michael Winterbottom
Art direction: David Bryan, Paul Cripps
Music supervisor: Liz Gallagher
Met: Steve Coogan, Paddy Considine, Danny Cunningham, Sean Harris, Shirley Henderson, Andy Serkis
Distributie: Filmmuseum